موش ها دیگر ترس و وحشتی از حضور انسان ها در کنار خود ندارند و بدون واهمه حریم خانه ها را شکستند و وارد خانه ها شدند. این موجود به قول همگان موذی، سال هاست به صورت مسالمت آمیز در کنار انسان ها بدون ترس و وحشت زندگی می کنند و هرگز ترسی از حضور […]

موش ها دیگر ترس و وحشتی از حضور انسان ها در کنار خود ندارند و بدون واهمه حریم خانه ها را شکستند و وارد خانه ها شدند.
این موجود به قول همگان موذی، سال هاست به صورت مسالمت آمیز در کنار انسان ها بدون ترس و وحشت زندگی می کنند و هرگز ترسی از حضور آدم ها ندارند.
حضور انسان ها نه تنها مانع و سدی برای زیستن این جانور در کنار جامعه نشد بلکه ترس او را ریخت و دیوارها را شکست و وارد حریم خانه ها شد.
اگر چه مسئولان حوزه شهری تمام راهکارهای لازم را برای ریشه کن شدن و از بین رفتن موش به کار گرفتند اما باز هم موش ها با جثه ریزشان پیروز میدان شدند.
در دو دهه گذشته اگر موشی سر راه فردی قرار می گرفت هر دو راهی برای گریز می جستند اما امروز زندگی مسالمت آمیزی را در کنار یکدیگر انتخاب کردند.
اجرای طرح مکانیزاسیون جمع آوری زباله و نصب مخازن مکانیزه در سطح شهر برای محدودیت دسترسی موش ها به غذا نیز پاسخگو نبود و انگار موش ها زرنگ بودند و باز کار خود را کردند.
البته کنترل و مبارزه با موش ها که مشکلات بهداشتی به همراه دارند با استناد به بند ۱۵ قانون شهرداری‌ها به عنوان سیاست‌گذار و برنامه‌ریزی در سطح شهر تهران انجام گرفت اما باز هم این موجودات ریزه جثه موفق شدند.
حکایت مبارزه شهرداری با موش ها یادآور ضرب المثل “فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه” شد که با وجود تلاش ها و اقدامات متعدد باز هم موش ها پیروز میدان شدند اما سگ ها با وجود داشتن چثه ای بزرگ شکست خوردند و نتوانستند در مقابل تدابیر شهرداری قد علم کنند.
گربه ها هم دیگر تمایلی به خوردن موش ندارند و غذاهای پرچرب و خوشمزه و زندگی شهری نیز بر روی آنها تاثیر گذاشته و بی تفاوت و بدون توجه از کنار موش ها عبور می کنند.
رشد و گسترش زندگی شهری و حضور روزافزون جمعیت در شهرها موجب شد تا موش ها هم فرصتی برای جولان دادن خود پیدا کنند.
انگار ترس مردم هم از موش ها از بین رفته و دیگر کسی نگران حضور موش ها در باغچه ها و پیاده رو ها و جوی های کنار خیابان نیست.
موش ها به راحتی از هر مسیری که پیدا کنند وارد حریم خانه ها می شوند و مانند مهمان سرزده ای تردد می کنند تا غذایی برای خودشان بیابند.
زندگی مسالمت آمیز انسان و موش داستان دیگری را رقم می زند و حضور گرمشان در خانه ها مانند گذشته رعب آور نیست.
زاد و ولد موش ها در شهرها و عدم موفقیت مسئولان شهری در نابودی این جانور، سبب شد تا با افزایش روزافزون این موجود کوچک در کنار ساکنان شهرها باشیم. در حقیقت این موش ها بودند که شکست ناپذیری خود را اثبات کردند و در مقابل هر نوع تدبیری ایستادند.
امروز موش ها فاتح و پیروزمندانه در کوچه و خیابان ها جولان می دهند. حضورشان در باغچه ها و خیابان و کنار جوی ها برایشان کافی نبود و به خانه ها راه یافتند و به محض پیدا کردن راه ورودی از هر دریچه به حریم خانه ها می آیند.
این موجودات کوچک چنان به آدم ها با نگاه معصومانه زل می زنند که انگار نه انگار عامل انواع بیماری های خطرناک و مزاحمی برای انسان ها به شمار می روند.
و امروز موش ها با جثه کوچکشان فاتح نبرد بین موش ها و شهرداری ها شدند و تله گذاری و ریختن سموم شیمیایی و اقدامات فرهنگی هم اثری نداشت.

  • نویسنده : زهرا آخوندی/ خبرنگار