۳۱ سال از واقعه حمله شیمیایی به اشنویه می گذرد و این جنایت علیه بشریت نیز به اَسناد مظلومیت مردم منطقه اضافه شده است.

شفیع بهرامیان-فعال اجتماعی: ۳۱سال پیش و در روزهای پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از سوی جمهوری اسلامی ایران و رژیم بعث عراق، در یازدهم مرداد ماه سال ۱۳۶۷، مناطقی از شهر اشنویه از سوی هواپیماهای ارتش بعث با گاز اعصاب و خردل مورد هجوم قرار گرفت که به‌رغم مصدومیت بیش از ۲۸۰۰ نفر از همشهریان، با لطف و امداد الهی و وزش بادهای موسمی غربی در این زمان، آثار کشنده این گازها کمتر شده و گرچه تعداد چهارصد تا پانصد خانوار را تحت تاثیر خود قرار داد اما خوشبختانه کسی در همان ایام حمله به شهادت نرسید هرچند هیچ اطلاعاتی متقنی از روند حیاتی مصدومان این حمله و اینکه در سال‌های بعد که عموما آثار بمبهای شیمایی خود را دیر نشان می‌دهد؛ آیا کسی قربانی شده یا نه؟ در دست نیست.

گزارشها حاکی است در ساعت ۲.۴۵ دقیقه بامداد روز سه شنبه مورخه ۱۱ مرداد ۶۷ مطابق دوم آگوست ۱۹۸۸ زمانیکه مردم شهر در خواب بودند چندین محل مسکونی و اطراف آنها درسمت غرب و جنوب غربی شهر اشنویه در منطقه کچل آباد، برده زرد و مام تمر مورد حمله هواپیماهای گاگارین عراقی قرار گرفت. هیئت اعزامی سازمان ملل نیز در گزارشی تعداد مجروحان این حمله را ۲۶۸۰ نفر اعلام کرد.

اکنون ۳۱ سال از آن واقعه می گذرد و این جنایت علیه بشریت نیز به اَسناد مظلومیت مردم منطقه بالاخص مردم اشنویه اضافه شده است.

در سال های ۹۵ و ۹۶ به همت فرمانداری اشنویه و برخی از دلسوزان در مراسمی برای اولین بار، این رویداد تلخ گرامی داشته شد و البته همین نخستین گام نیز قابل تقدیر و تشکر است اما انتظار می رود امسال و سالهای آتی بصورت منظم و با برنامه و مستند، جریان حمله شیمایی به مردم بی دفاع اشنویه از سوی رژیم منحل شده بعث عراق، برای مردم ایران و جهان بازگو می‌شد تا سند دیگری بر مظلومیت مردم این خطه از میهن اسلامی باشد که متاسفانه این مهم کاملا مورد غفلت قرار گرفت!؟

جا دارد مسئولین و دلسوزان شهر با برگزاری همایش و برنامه‌های مرتبط ،سالیاد این اقدام ددمنشانه در حق مردم اشنویه را گرامی بدارند و هیچ بهانه ای برای شانه خالی کردن از این بزرگداشت از مسئولان مرتبط از جمله شوراها، انجمن های مردمی و فرمانداری پذیرفتنی نیست.

برنامه هایی چون همایش سراسری کوهنوردی با توجه به پتانسیلهای کوهنوردی اشنویه، شب شعر و ادبیات، پخش مستند و دعوت از مسئولان کشوری و استانی می تواند قسمتی از اقداماتی باشد که می توان برای در خاطر زنده نگاه داشتن این روز، برگزار کرد.

مظلومیت اشنویه کم از حلبچه و سردشت نیست. لطفا از هم اکنون در فکر برنامه‌ریزی برای ثبت  این حادثه در تقویم مناسبت‌های ملی و همچنین اندیشیدن تمهیدات لازم در جهت شناساندن ابعاد این فاجعه به هموطنان و جامعه جهانی باشید. به فراموشی سپردن سهوی یا عمدی این واقعه، خیانت به مردم این شهرستان مظلوم است.

  • نویسنده : شفیع بهرامیان/فعال اجتماعی